Περιβαλλοντική Γεωτεχνική

Μαρίνα Πανταζίδου

Περιεχόμενο μαθήματος

Εισαγωγή (περιστατικά ρύπανσης και αποκατάστασης υπεδάφους, νομοθεσία, πηγές και χαρακτηριστικά ρύπων), Aποτίμηση διακινδύνευσης, Μηχανισμοί εξάπλωσης της ρύπανσης (ποιοτική περιγραφή), Υπόγεια ροή, Κατάστρωση προβλημάτων και επιλογή μοντέλων, Αλληλεπίδραση ρύπων με το έδαφος, Μεταφορά ρύπων στο υπόγειο νερό (ποσοτική-μαθηματική περιγραφή), Τεχνολογίες αποκάταστασης υπεδάφους, Χώροι διάθεσης αποβλήτων.

Μαθησιακοί στόχοι

Ο στόχος του μαθήματος έχει επιτευχθεί όταν στο τέλος του μαθήματος οι σπουδαστές και σπουδάστριες που το παρακολούθησαν:

  • μπορούν να βρουν αξιόπιστα στοιχεία για τις επιπτώσεις ρύπων στην ανθρώπινη υγεία,
  • έχουν ευχέρεια στην εφαρμογή αρχών υπόγειας ροής, μεταφοράς μάζας, και μεταφοράς ρύπων σε προβλήματα ρύπανσης και αποκατάστασης του υπεδάφους,
  • είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν τα γεωπεριβαλλοντικά θέματα σχεδιασμού εδαφικών διαφραγμάτων και ΧΥΤΑ,
  • είναι εξοικειωμένοι με ένα ευρύ φάσμα τεχνολογιών εξυγίανσης υπεδάφους,
  • έχουν την ικανότητα να πάρουν πρωτοβουλίες για τη μοντελοποίηση ενός προβλήματος (δηλαδή για το στήσιμο ενός απλοποιημένου προβλήματος που θα επιδέχεται επίλυση) και,
  • είναι ενήμεροι κάποιων κοινωνικών διαστάσεων ή διαστάσεων δημόσιας πολιτικής των προβλημάτων ρύπανσης του υπεδάφους.

Προτεινόμενα συγγράμματα

Καββαδάς, Μ. (2013) Στοιχεία Περιβαλλοντικής Γεωτεχνικής, Εκδόσεις Τσότρας

Παπασιώπη, Ν. & Πασπαλιάρης, Ι. (2008) Αποκατάσταση Ρυπασμένων Εδαφών, Εκδόσεις ΕΜΠ

Βιβλιογραφία

Γιδαράκος, Ε. και Μ. Αϊβαλιώτη, 2005, Τεχνολογίες αποκατάστασης εδαφών και υπογείων υδάτων από επικίνδυνους ρύπους, Εκδόσεις Ζυγός.

Domenico, P.A. and F.W. Schwartz, 1990, Physical and Chemical Hydrogeology, Wiley.

Fetter, C.W., 1999, Contaminant Hydrogeology, 2nd edition, MacMillan.

Freeze, R.A., and J.A. Cherry, 1979, Groundwater, Prentice Hall.

LaGrega, M., P.L. Buckingham and J.C. Evans, 2001, Hazardous Waste Management, 2nd edition, McGraw Hill.

Mitchell, J.K. and K. Soga, 2005, Fundamentals of Soil Behavior, 3rd edition, Wiley.

Qian, X., R.M. Koerner and D.H. Gray, 2002, Geotechnical Aspects of Landfill Design and Construction, Prentice Hall.

Μέθοδοι διδασκαλίας

Το μάθημα ακολουθεί ενιαία ροή με εναλλαγή αρχών (θεωρία) και εφαρμογών (προβλήματα). Στην παρουσίαση των αρχών παρεμβάλλονται διαγνωστικές ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής που επιτρέπουν στους σπουδαστές να παρακολουθούν οι ίδιοι την πρόοδό τους. Στην παρουσίαση των εφαρμογών δίνεται έμφαση στο στήσιμο του προβλήματος, στο οποίο καλούνται να συμμετάσχουν οι σπουδαστές. Οι κατ’ οίκον εργασίες (ασκήσεις και θέμα) απαιτούν συστηματική αναζήτηση στο διαδίκτυο και στην επιστημονική βιβλιογραφία.

Μέθοδοι αξιολόγησης

Το τελικό διαγώνισμα μετράει για 50%. Συνυπολογίζονται (υποχρεωτικά) με 10% η πρωτοβουλία, παρακολούθηση και συμμετοχή στην τάξη, 10% οι ασκήσεις (4-5) κατ΄ οίκον, 5% μια σύντομη διαγνωστική πρόοδος και 25% το θέμα εξαμήνου που εκπονείται από ομάδες δύο ατόμων.

Προαπαιτούμενα

Το μάθημα δεν έχει προαπαιτούμενα πανεπιστημιακού επιπέδου. Θα βοηθήσει, χωρίς να είναι απαραίτητη, η εξοικείωση με υπόγεια ροή και με μερικές διαφορικές εξισώσεις.

Διδάσκοντες

Μαρίνα Πανταζίδου

Αναπληρώτρια Καθηγήτρια

τηλ: 210 - 772 3745

e-mail: mpanta@central.ntua.gr

web: http://users.ntua.gr/mpanta

Ομάδα στόχος

Φοιτητές Τμημάτων Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος σε προχωρημένο προπτυχιακό ή σε μεταπτυχιακό επίπεδο

Το αντικείμενο της Περιβαλλοντικής Γεωτεχνικής είναι η προστασία του υπόγειου νερού και του εδάφους από την εν δυνάμει ρύπανση που σχετίζεται κυρίως με διαχείριση αποβλήτων (π.χ. ΧΥΤΑ) και με μεταφορά, αποθήκευση και χρήση τοξικών πρώτων υλών (π.χ. πετρελαιοειδή, διαλύτες). Το μάθημα στοχεύει (α) στην κατανόηση των βασικών διεργασιών που καθορίζουν την εξάπλωση και τον περιορισμό της ρύπανσης, (β) στην κριτική εφαρμογή των εξισώσεων που περιγράφουν αυτές τις διεργασίες και (γ) στην εξοικείωση με πρακτικές εφαρμογές και περιστατικά.

Ένα περιστατικό ρύπανσης και αποκατάστασης εξελίσσεται στον χρόνο και στον χώρο. Γι' αυτό το μάθημα πρωτευόντως στοχεύει στο να αναδείξει τη χρονική κλίμακα (αρκετά χρόνια έως πολλές δεκαετίες) και τη χωρική κλίμακα τέτοιων περιστατικών (δεκάδες έως εκατοντάδες μέτρα, ακόμα και λίγα χιλιόμετρα σε περιπτώσεις πολλαπλών γειτονικών πηγών ρύπανσης). Παράλληλα, το μάθημα καλύπτει γνώσεις απαραίτητες για να εκτιμηθεί η σοβαρότητα της ρύπανσης και δίνει μια αίσθηση της δυσκολίας αποκατάστασης ενός ρυπασμένου χώρου.

Σημείωση 1. Τα αρχεία στις θεματικές ενότητες που ακολουθούν συνιστάται να τα ανοίγετε αφού πρώτα τα αποθηκεύσετε στον υπολογιστή σας.

Σημείωση 2. Κωδικοί αρχείων. P: PowerPoint presentation – παρουσίαση, PV: PowerPoint presentation – video, N: notes – σημειώσεις και φυλλάδια, Q: questions – διαγνωστικές ερωτήσεις κατανόησης, CS: case study – περιστατικό, A: assignment – άσκηση, SP: solved problems – λυμένα προβλήματα, Ο: other – άλλο υλικό.

Λέξεις Κλειδιά: Περιβαλλοντική Γεωτεχνική, Μαρίνα Πανταζίδου, ΕΜΠ, Environmental Geotechnics, Marina Pantazidou, ΕΜΠ, προστασία υπεδάφους, ρύπανση υπεδάφους, υπόγεια ροή, μεταφορά ρύπων, τεχνολογίες αποκατάστασης

Θεματικές Ενότητες

Το αντικείμενο της Περιβαλλοντικής Γεωτεχνικής είναι εφαρμοσμένο [1-1P]. Αυτόν τον προσανατολισμό έχει και το μάθημα, που αρχίζει με ένα περιστατικό ρύπανσης και αποκατάστασης στην Ελλάδα [1CS]. Tα περιστατικά καθοδηγούν την επιλογή των βασικών ερωτημάτων [1-2P] τα οποία θα απαντηθούν στο μάθημα και διατυπώνονται σε καθημερινή γλώσσα ως εξής:

  1. Ποιος είναι ο κίνδυνος (από τη ρύπανση του υπεδάφους);
  2. Πού θα πάει ο ρύπος, πώς θα συμπεριφερθεί;
  3. Τι μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε τον κίνδυνο;
  4. Πότε τα πράγματα είναι σχετικά εύκολα, πότε ζόρικα, γιατί;

Η εισαγωγή περιλαμβάνει επίσης επισκόπηση της νομοθεσίας [1-3P], των πηγών και των χαρακτηριστικών των ρύπων που ενδιαφέρουν την Περιβαλλοντική Γεωτεχνική [1-4P].

Αυτή η θεματική ενότητα αναφέρεται στις επιπτώσεις της ρύπανσης από χημικές ουσίες στην ανθρώπινη υγεία και γι’ αυτό αφορά κάθε ενεργό πολίτη. Αντιμετωπίζει το βασικό ερώτημα που διατυπώθηκε σε καθημερινή γλώσσα ως «ποιος είναι ο κίνδυνος» και το επαναδιατυπώνει, για να μπορεί η απάντηση να χρησιμέψει στη λήψη αποφάσεων σε περιστατικά ρύπανσης, εισάγοντας την έννοια της διακινδύνευσης. Κομβικό σημείο της ενότητας είναι η αντιδιαστολή της αναγνώρισης του κινδύνου (εντοπισμός και περιγραφή αιτιών και επιπτώσεων) και της αποτίμησης διακινδύνευσης (υπολογισμός της πιθανότητας να σημειωθούν αρνητικές επιπτώσεις και του μεγέθους των συνεπειών για συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα) [2P]. Το περιστατικό αυτής της ενότητας [2CS] δίνει ένα παράδειγμα υπολογισμού της διακινδύνευσης σε έναν ρυπασμένο χώρο.

Αυτή η θεματική ενότητα παρουσιάζει ποιοτικά πώς εξαπλώνονται οι ρύποι, για να προετοιμάσει για την ποσοτική-μαθηματική μελέτη στην Ενότητα 7. Αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο μέρος δεν απαιτεί κανένα τεχνικό υπόβαθρο. Περιλαμβάνει φωτογραφίες από πειράματα διήθησης οργανικού ρύπου σε εδαφικό υλικό [3-1P, 3-2P, 3-3P, 3-4P] και συνθέτει γνώσεις από την καθημερινή ζωή μας για να περιγράψει ποιοτικά τους μηχανισμούς που συμβάλλουν στην εξάπλωση των διαλυμένων ρύπων στο νερό [3-5P]. Με αυτόν τον τρόπο προετοιμάζει για την χρησιμότητα της επόμενης ενότητας: για να ξέρουμε πού θα πάει ο διαλυμένος στο νερό ρύπος (Θεματική Ενότητα 7), πρέπει πρώτα να ξέρουμε πού πηγαίνει το νερό (Θεματική Ενότητα 4). Το δεύτερο μέρος απαιτεί την ολοκλήρωση της Θεματικής Ενότητας 6 και ξεκινάει περιγράφοντας τη συμβολή όλων των μηχανισμών που καθορίζουν την εξέλιξη της ρύπανσης στο υπέδαφος [3-6P]. Με ένα πείραμα-παιχνίδι που μπορεί να γίνει στην τάξη και μέσω μιας αναλογίας “προσωρινής κατακράτησης υλικού”, εισάγεται ποιοτικά και πάλι η επίδραση του εδάφους στην εξάπλωση των ρύπων [3-7P]. Η τελευταία παρουσίαση περιγράφει πάλι ποιοτικά την επίδραση του εδάφους στην εξάπλωση των ρύπων [3-8P], αλλά με τη βοήθεια μετρήσεων από πείραμα στο πεδίο.

Αυτή η θεματική ενότητα αποτελείται από δύο μέρη με διαφορετική στόχευση. Το πρώτο μέρος αναφέρεται αποκλειστικά σε μόνιμη ροή σε κορεσμένο έδαφος, σε πεδία ροής που είναι ή μπορούν να προσεγγιστούν ως μονοδιάστατα. Εδώ παρουσιάζεται το απαραίτητο υπόβαθρο και τα εργαλεία για να απαντηθούν οι κύριες ερωτήσεις εφαρμοσμένου ενδιαφέροντος: προς τα πού κινείται το υπόγειο νερό [4-1P], πώς υπολογίζουμε την ποσότητα του νερού που κινείται στο υπέδαφος με τον νόμο Darcy [4-2P] και, πώς εκτιμάμε πόσο γρήγορα θα μεταφερθεί ένας ρύπος με την κίνηση του υπόγειου νερού [4-3P]. Οι λυμένες ασκήσεις στόχο έχουν να εξοικειώσουν με τους υπολογισμούς που απαιτούν οι απαντήσεις σ΄ αυτές τις ερωτήσεις. Σημειώνεται ότι οι λυμένες ασκήσεις 4-3-2SP και 4-3-3SP ενσωματώνουν στοιχεία από τη μεθοδολογία μοντελοποίησης προβλημάτων που παρουσιάζεται στην επόμενη θεματική ενότητα [5P]. Οι έννοιες που δουλεύονται στο 1ο μέρος είναι κομβικές για την Περιβαλλοντική Γεωτεχνική, και γι’ αυτό γίνεται ειδική μνεία στους επιμέρους, λεπτομερείς μαθησιακούς στόχους αυτής της υποενότητας [4-4P].

Το δεύτερο μέρος προσφέρει μια επισκόπηση των εξισώσεων ροής σε 3 διαστάσεις για κορεσμένη και ακόρεστη ροή, καθώς και για πολυφασική ροή [4-5P], η οποία έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις διαρροής μη υδατικών ρύπων. Ο στόχος του 2ου μέρους είναι να τονίσει το υποσύνολο των προβλημάτων ροής τα οποία οι σπουδαστές μπορούν να αντιμετωπίσουν με ευχέρεια με τις γνώσεις από το μάθημα, να προετοιμάσει για τις επιπλέον γνώσεις που θα απαιτήσει τυχόν μελλοντική διεύρυνση αυτού του υποσυνόλου, να καταδείξει κοινούς τόπους μεταξύ κλασικής και περιβαλλοντικής γεωτεχνικής, και να υποστηρίξει περαιτέρω την ποιοτική μελέτη των προβλημάτων διαρροής μη υδατικών ρύπων που ξεκίνησε στην Θεματική Ενότητα 3.

Aυτή η θεματική ενότητα πραγματεύεται την οριζόντια δεξιότητα της μοντελοποίησης, δηλαδή της διαδικασίας που απαιτείται για να μετατραπεί ένα ανοιχτό ερώτημα σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα προς επίλυση, σε αντικείμενα μηχανικής, γεωτεχνικής μηχανικής, υδραυλικής, κ.ά. [5P]. Η διαδικασία δεν μπορεί να είναι μοναδική, καθώς προϋποθέτει τη λήψη μιας σειράς αποφάσεων, χωρίς να υπάρχει απαραίτητα κάποια πιο «σωστή» απόφαση από τις άλλες. Και, βέβαια, ούτε το συγκεκριμένο πρόβλημα προς επίλυση στο οποίο καταλήγει η διαδικασία δεν είναι μοναδικό, ούτε η επίλυσή του. Γι’ αυτό δίνεται μια σειρά από ερωτήσεις που καθοδηγούν την επιλογή μεταξύ εναλλακτικών αποφάσεων [5N], καθώς και παραδείγματα εναλλακτικών λύσεων στις Θεματικές Ενότητες της Υπόγειας Ροής [4-3-2SP, 4-3-3SP] και της Μεταφοράς [7-2-1SP, 7-2-2SP, 7-2-3SP]. Το μήνυμα αυτής της ενότητας είναι ότι η μοντελοποίηση απαιτεί από τον μηχανικό να εξετάσει περισσότερες από μία αποδεκτές προσεγγίσεις. Με την εξάσκηση σε προβλήματα που επιδέχονται περισσότερες από μία λύσεις, ο μηχανικός είναι σε θέση να εκτιμά εκ των προτέρων, χονδρικά έστω, πώς θα συγκρίνονται μεταξύ τους τα αποτελέσματα των διαφορετικών αυτών προσεγγίσεων.

Στη Θεματική Ενότητα 3 είδαμε ότι για να ξέρουμε πού θα πάει ο διαλυμένος ρύπος (Θεματική Ενότητα 7), πρέπει να ξέρουμε πρώτα πού πηγαίνει το νερό [3-5P]. Όμως, εκτός από νερό (υδατική φάση), στο κορεσμένο υπέδαφος έχουμε και τους εδαφικούς κόκκους ή, για να χρησιμοποιήσουμε έναν πιο γενικό όρο, την εδαφική στερεά φάση. Επιπλέον, στην ακόρεστη ζώνη έχουμε και αέρα (αέρια φάση). Τέλος, όπως είδαμε στις Θεματικές Ενότητες 3 και 4, στο υπέδαφος μπορεί να διαρρεύσουν και οργανικοί ρύποι που δεν αναμειγνύονται με το νερό (μη υδατική φάση). Για να απαντήσουμε το βασικό ερώτημα «πώς θα συμπεριφερθεί ο ρύπος» πρέπει να μελετήσουμε πώς αλληλεπιδρά ο ρύπος με τις εδαφικές φάσεις, δηλαδή το νερό, τον αέρα, και τα εδαφικά στερεά. Αυτή η ενότητα απαιτεί φρεσκάρισμα λίγων εννοιών χημείας και εδαφομηχανικής που περιλαμβάνεται στην εισαγωγική παρουσίαση [6-1P, 6N]. Η μελέτη της αλληλεπίδρασης φάσεων ξεκινάει από ζευγάρια υγρής-αέριας φάσης [6-2P], που μας είναι οικεία από την καθημερινή ζωή (π.χ. η γνωστή μας εξάτμιση), και συνεχίζει με αλληλεπίδραση στα ζευγάρια υγρής-υγρής φάσης και υγρής-στερεάς φάσης [6-3P]. Οι περιγραφές της αλληλεπίδρασης σε ζευγάρια με αέρια φάση συνοδεύονται με μικρά προβλήματα εξάσκησης [6-2SP]. Οι μαθησιακοί στόχοι αυτής της ενότητας δίνονται υπό μορφή τυπικών ερωτημάτων [6-4P], η απάντηση των οποίων υποστηρίζεται από τις λυμένες ασκήσεις που είναι εμπνευσμένες από ρεαλιστικά ερωτήματα της πράξης [6-SP1, 6-SP2]. Μια πρώτη γεύση της εφαρμοσμένης χρησιμότητας των γνώσεων για την αλληλεπίδραση μεταξύ εδαφικών φάσεων δίνεται στην παρουσίαση ενός εμβληματικού περιστατικού διαρροής από αγωγό μεταφοράς πετρελαίου στο Bemidji, Μινεσότα [6CS].

Το μεγάλο μήνυμα αυτής της ενότητας είναι ότι αν ένας ρύπος διαφύγει στο υπέδαφος, δεν θα μείνει στη φάση στην οποία διέρρευσε (π.χ. το νερό), αλλά θα ρυπάνει και τις άλλες εδαφικές φάσεις (δηλ. τα εδαφικά στερεά και τον αέρα). Επίσης, ότι όταν σκεφτόμαστε πόσο μας ανησυχεί ένας ρύπος, δεν μας προβληματίζει μόνο η τιμή της συγκέντρωσής του (πόσο ξεπερνά το επιτρεπόμενο όριο;) αλλά και η συνολική μάζα του, ιδίως όταν μελετάμε την αποκατάσταση του χώρου (πόση μάζα ρύπου πρέπει να απομακρυνθεί;).

Πρόκειται για την τρίτη και τελευταία μεγάλη τεχνική ενότητα του μαθήματος. Μετά την ποιοτική περιγραφή της μεταφοράς ρύπων (Θεματική Ενότητα 3), δίνει την ποσοτική-μαθηματική περιγραφή της μεταφοράς ρύπων στο υπόγειο νερό με τη βοήθεια των σχετικών εξισώσεων, συνδυάζοντας στοιχεία από τις άλλες δύο κύριες τεχνικές ενότητες του μαθήματος, την υπόγεια ροή (Θεματική Ενότητα 4) και την αλληλεπίδραση ρύπων-εδάφους (Θεματική Ενότητα 6). Έχουμε πια όλες τις απαιτούμενες γνώσεις για να απαντήσουμε στο ερώτημα «πού θα πάει ο ρύπος, πώς θα συμπεριφερθεί;», για την περίπτωση των διαλυμένων ρύπων σε κορεσμένο έδαφος.

Για εκπαιδευτικούς λόγους πρώτα παρουσιάζεται το πρόβλημα της μονοδιάστατης μεταφοράς λόγω διάχυσης μόνον [7-1P] και μετά προστίθενται τα φαινόμενα της μεταγωγής και διασποράς [7-2P]. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η γενική εξίσωση τριδιάστατης ροής και τριδιάστατης μεταφοράς και δίνονται για επιμέρους περιπτώσεις αναλυτικές λύσεις [7-3P]. Τέλος, καταγράφονται οι μαθησιακοί στόχοι της ενότητας [7-4P]. Παράλληλα, με αφορμή τα τρία προβλήματα που επιλύονται χρησιμοποιώντας τη λύση της εξίσωσης μονοδιάστατης μεταφοράς [7-2-1SP, 7-2-2SP, 7-2-3SP], σχολιάζονται οι αναμενόμενες αποκλίσεις από το πραγματικό πρόβλημα [7-2-1SP] και η σημασία της επιλογής παραμέτρων και των απλοποιήσεων του προβλήματος [7-2-3SP], ξαναγυρνώντας στο αντικείμενο της Ενότητας 5 (Μοντελοποίηση).

Το θεωρητικό υπόβαθρο αυτής της ενότητας συμπίπτει με το περιεχόμενο της προηγούμενης, επειδή σε μεγάλο βαθμό για την αποκατάσταση του υπόγειου νερού βασιζόμαστε στις ίδιες διεργασίες που εμπλέκονται και στη μεταφορά των διαλυμένων ρύπων. Δίνει μια επισκόπηση των μεθόδων που συμβάλλουν στην αποκατάσταση του υπεδάφους [8-1P], κατηγοριοποιημένων σύμφωνα με τον βαθμό επέμβασης: (1) φυσική εξασθένηση των ρύπων, (2) περιορισμός της εξάπλωσης των ρύπων και τέλος, είτε (3) επεξεργασία ρυπασμένου μέσου στην επιφάνεια του εδάφους μετά την απομάκρυνσή του με εκσκαφή (ακόρεστη ζώνη) ή άντληση νερού (κορεσμένη ζώνη), είτε (4) επί τόπου επεξεργασία ρυπασμένου μέσου (προτιμητέο). Ως παράδειγμα περαιτέρω εμβάθυνσης περιγράφεται η τεχνολογία των περατών διαφραγμάτων [8-2P], και για επιλεγμένες τεχνολογίες δίνονται αριθμητικά παραδείγματα εφαρμογής [8SP-1, 8SP-2, 8SP-3].

Αυτή η ενότητα απαντάει στο ερώτημα «τι μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε τον κίνδυνο;», που με τις γνώσεις της Ενότητας 2 διατυπώνεται με μεγαλύτερη ακρίβεια ως «τι μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε τη διακινδύνευση;» (αν υπερβαίνει αποδεκτά όρια).

Οι χώροι υγειονομικής ταφής αποβλήτων (ΧΥΤΑ) [9-1P] κατασκευάζονται με υλικά πυθμένα κατάλληλα [9-2P] να προστατεύουν το υποκείμενο φυσικό έδαφος. Ο σχεδιασμός των στρώσεων του πυθμένα, ο οποίος περιλαμβάνει την επιλογή πάχους και ιδιοτήτων των υλικών, αποτελεί μια εφαρμογή των γνώσεων της Ενότητας 7 [9SP].

Το μάθημα κλείνει αναδεικνύοντας την σύνδεση των περιεχομένων του με τις απαντήσεις στα βασικά ερωτήματα που αποτελούν το κίνητρο ενασχόλησης με την Περιβαλλοντική Γεωτεχνική.

Ανοικτό Ακαδ. Μάθημα

Ημερολόγιο

Ανακοινώσεις

  • - Δεν υπάρχουν ανακοινώσεις -